Charakterystyka rodu męskiego Saklawi I

W 1963 roku podczas wizyty w Egipcie dla wmurowania kamienia węgielnego na budowie tamy assuańskiej, Nikita Chruszczow został obdarowany pięcioletnim ogierem Raafat z rodu Saklawi I. Do rosyjskiej księgi stadnej ogier został wpisany pod nazwą Aswan (od Assuan).

Aswan (Nazeer - Yosreia)

Aswan początkowo stał nieużywany w hodowli i niejako przez przypadek trafił do stadniny w Tiersku, gdzie w 1966 roku urodziły się po nim pierwsze źrebięta. Aswan dał w Tiersku wiele doskonałego potomstwa, szczególnie z klaczami wywodzącymi się z Janowa. Zaliczany jest do najważniejszych ogierów arabskich ubiegłego stulecia. Jednego z jego synów, ogiera Palas sprowadzono w 1973 roku do Polski. Palas - ogier urodziwy, męski, suchy, z piękną głową, dużymi, czarnymi oczami, ładną, ale trochę krótką szyją, bez kłębu, z lekko łękowatym grzbietem - dawał potomstwo urodziwe.

Palas (Aswan - Panel)

fot. Z. Raczkowska

Użycie Palasa w Janowie dało doskonałe rezultaty w postaci wspaniałych klaczy, zwyciężczyń pokazów i matek czempionów. Bezcenna Etruria - Młodzieżowa Czempionka Europy i Świata z 1978 roku, potem Czempionka Europy (1979), Świata (1982) i Polski (1988) - to matka ogierów czołowych Etograma i Ecaho, oraz cennych matek stadnych. Niezapomniana Pilarka - Czempionka Europy (1981 i 1987) i Świata (1981), zdobywczyni Pucharu Świata (1991), w wieku 17 lat Czempionka Wielkiej Brytanii oraz Czempionka Wszech Ras - to matka nieocenionych klaczy stadnych. Matkami ogierów czołowych zostały Czempionki Polski Fantastka, Angola i Alejka, oraz Pieczęć (matka fenomenalnego Pirueta), Enkracja i Halfa. Urodziwa Euzebia niestety padła przedwcześnie, pozostawiając nieliczne potomstwo. Córkami Palasa były również: Czempionka Niemiec (1994) Perfidia, Czempionka Holandii (1990) Fajka oraz najdroższa na aukcji ,,Polish Ovation'' w Scottsdale, późniejsza Czempionka USA (1986) - klacz Penicylina. Spośród licznych niegdyś córek Palasa w stadninie jest jeszcze ,,emerytowana'' Etruria.

młoda Etruria (Palas - Etna)

fot. M. Gadzalski

Palas dawał doskonałe, typowe, wspaniale ruszające się klacze, lecz ogiery były w zbytnio ,,żeńskim'' typie. Z dużej liczby pozostawionych przez niego ogierów, w Janowie kryły trzy.

Haracz (Palas - Harmonia)

fot. R. van Lent

Perkal, którego sprzedaliśmy do USA bez wykorzystania w hodowli, z powodzeniem startował tam na pokazach, wielokrotnie plasując się w pierwszej dziesiątce pokazów narodowych USA i Kanady. Podobnie bez użycia w rodzimej hodowli został sprzedany w 1992 roku Arras - późniejszy Czempion Austrii (1994). Efektowny Haracz - Czempion Polski (1983), Wiceczempion (1983) i Czempion Europy (1985), Czempion Szwecji - krył jeden sezon w Michałowie. W 1985 roku został sprzedany za rekordową wówczas cenę 380.000 dolarów do USA.

Gondolier (Palas - Gonagra)

fot. T. Dearth

Synowie Palasa używani w Janowie to: Gondolier - Czempion Polski (1980), Europy (1980) i Świata (1982), Ernal i w ostatnich latach Czempion Polski Ararat. W bardzo małym zakresie został spróbowany w hodowli inny syn Palasa Sennik. Mamy po nim jedną klacz Winę.

Ararat (Palas - Arra)

fot. S. Vesty

Potomstwo Gondoliera okazało się mniej typowe i nic się po nim nie zachowało. Ernal sprawdził się bardzo dobrze, dając między innymi piękne: Europejkę - Czempionkę Holandii (2001), Petardę - Czempionkę Austrii (1994), Harpię i Perełkę - Młodzieżową Czempionkę Polski. Obecnie nie mamy już w stadninie klaczy po Ernalu.

Natomiast szeroko używany ogier Ararat dał sporo ciekawego potomstwa. W Michałowie, gdzie stanowił wcześniej, dorobił się już następcy - ogiera Emigrant - Wiceczempiona Polski z lat 1997 i 2000, Wiceczempiona Ogierów w Aachen (1999) oraz Czempiona Europy (2001). Emigrant w sezonach 2000-2001 krył w Janowie, dając bardzo typowe źrebięta.

Emigrant (Ararat - Emigrantka)

fot. S. Vesty

Z potomostwa Ararata w Janowie na uwagę zasługuje młody Euron - ogier o pięknej głowie i szyi oraz o kapitalnym ruchu. Wśród młodzieży szczególnie wyróżnił się Epolet - Wiceczempion Ogierów Młodszych Pokazu w Warszawie (2001).

Na pewno ogiery Ararat i Emigrant, których będziemy używać zamiennie, będą kontynuatorami rodu Saklawi I.

Poza ogierami pochodzącymi od Palasa, z rodu Saklawi I użyte zostały ogiery o egipskich rodowodach - Sanadik El Shaklan hodowli USA (mrożone nasienie) oraz Laheeb wydzierżawiony od Ariely Arabians (Izrael). Po Sanadiku El Shaklanie mamy tylko jedną, ale bardzo obiecującą siwą Andaluzję.

Laheeb (Imperial Imdal - AK Latifa)

fot. W. Pawłowski

Laheeb to wyjątkowo typowy, piękny i bardzo ,,widowiskowy'' reprezentant najcenniejszych linii egipskich koni arabskich. Na wartość jego rodowodu składa się między innymi bardzo silny wpływ rodu Nazeera. Konie z tego rodu odnoszą obecnie wiele sukcesów na arenach pokazowych na całym świecie. Sam Laheeb w 1997 roku zdobył tytuł Młodzieżowego Czempiona Ogierów w Izraelu, zaś w 1999 w Weronie zdobył tytuł Młodzieżowego Wiceczempiona Europy. Laheeb krył u nas w roku 2000 i urodziło się po nim 13 udanych źrebiąt. W 2001 roku mogliśmy z przyjemnością obserwować występy na pokazach roczniaków po Laheebie wyhodowanych w Michałowie, gdzie ogier krył w 1999 roku.

Spośród janowskiego potomstwa Laheeba na uwagę załugują ogierki: Poganin, Młodzieżowy Wiceczempion Polski (2002) i Młodzieżowy Czempion Pokazu w Warszawie (2002) oraz Perseusz Młodzieżowy Czempion Międzynarodowego Pokazu w Poznaniu (2002).

Gazal Al Shaqab (Anaza El Farid - Kajora)

fot. I. Filsinger

W sezonie 2002 Janów wydzierżawił ze stadniny Al Shaqab ogiera Gazal Al Shaqab, wnuka słynnego Ruminaja Ali. Matka Gazala Kajora ma bardzo polski rodowód, a reprezentuje linię Wołoszki. Ta piękna klacz w wieku trzech lat zdobyła tytuł Narodowej Czempionki USA (1982). Natomiast Gazal zdobył między innymi tytuły Młodzieżowego Czempiona Kataru (1996), Czempiona Kataru (1999) oraz Czempiona Świata (2001).

Nadal będziemy sie starali pozyskiwać reproduktory z rodu Saklawi I, które by nie wywodziły się od Palasa, obecnego w rodowodach dużej grupy naszych klaczy.