Charakterystyka rodu męskiego Kuhailan Haifi or.ar.

W janowskim stadzie największą rolę odgrywa ród ogiera Kuhailan Haifi or.ar. importowanego z Bahrainu w 1931 roku podczas wyprawy Bogdana Ziętarskiego. Ród Kuhailan Haifi or.ar. ugruntował się w polskiej hodowli dzięki jego synowi urodzonemu w Janowie, ogierowi Ofir. Uważany on jest za najlepszego ogiera używanego w Janowie w okresie międzywojennym. Krył tylko przez trzy sezony 1937-1939 (potem uprowadzony do Tierska). Zdążył jednak pozostawić trzy doskonałe ogiery - Witraża, Wielkiego Szlema i Witezia II.

Ofir (Kuhailan Haifi or.ar. - Dziwa)

Witeź II nie wrócił z Niemiec po wojnie - został wywieziony do USA przez armię generała Pattona. Zrobił tam wielką karierę, rozsławiając polską hodowlę i przyciągając uwagę amerykańskich hodowców. Natomiast Witraż i Wielki Szlem wróciły do kraju i kontynuowały ród. Utrwaliły one typ charakteryzujący się gniadą maścią, doskonałą suchą tkanką, wydajnym ruchem i wysoką wartością użytkową. Konie z tego rodu są najlepszym przykładem tzw. typu kuhailan.

Witraż (Ofir - Makata)

Wielki Szlem (Ofir - Elegantka)

Ród Kuhailan Haifi or.ar., przez sprzedanego do USA syna Witraża - ogiera Bask, czempiona i ojca czempionów - miał ogromny wpływ na hodowlę światową.

Bask (Witraż - Bałałajka)

fot. J. Johnston

Potomstwo Baska odznaczało się wybitnym ruchem, doskonałym charakterem, świetnie sprawdzało się jako konie wierzchowe i dzięki temu krew ta do dzisiaj jest niebywale ceniona w rodowodach koni arabskich w USA.

Z czterech synów Witraża użytych w hodowli krajowej najbardziej wyróżnił się Celebes, którego sześciu synów użyto do hodowli, a trzech z nich zapisało się na trwałe jako ojcowie bardzo wartościowego potomstwa.

Celebes (Witraż - Canaria)

fot. M. Gadzalski

Etap to ojciec słynnego na cały świat Wikinga, czempiona wyścigowego w Polsce i w USA, przez wiele lat lidera w rankingach ojców koni wyścigowych. Drugim synem Etapa był Set - Wiceczempion Polski (1982). Etap pozostawił też bardzo cenną grupę klaczy, z których Borowina i Fascynacja zostały sprzedane dopiero w 1999 roku. Etap padł przedwcześnie, nie pozostawiając niestety męskiego potomka kontynuującego ród.
Aloes użyty przez kilka lat w Janowie dał dobre klacze, z których niedawno sprzedaliśmy Equitanę, Ewiwę i Etnografię. Aloes dał też świetnego ogiera El Ghazi sprzedanego z TW do USA, obecnie czempiona i bardzo cenionego ojca czempionów w tzw. klasie Park Horse.
Pepi to ojciec ogiera Etat, sprzedanego do Skandynawii, a po szerokim wykorzystaniu ponownie sprzedanego - do Argentyny. W stadninie mamy jeszcze jedną córkę Pepiego - bardzo ładną klacz Etrę. W roku 2002 sprzedaliśmy inną córkę Etata, ze stanówki w Danii - Sabę. Potomstwu Pepiego czasem brakowało odpowiednich ,,ram'' i typu arabskiego, natomiast potomstwo Etata charakteryzowało się doskonałym typem.

W Janowie użyto jeszcze jednego syna Celebesa - ogiera Algomej, którego potomstwo prezentowało doskonały ruch i atletyczną budowę. Algomej został sprzedany i nic się po nim nie zachowało.

Widząc kryzys rodu, hodowcy próbowali go wzmocnić, wypożyczając ze Szwecji ogiera Alcazar, syna ogiera Aladdin - Czempiona USA i wnuka Witraża. Ogier ten krył w Janowie dwa sezony - z wartościowego potomstwa zostawił klacz Ekawę i ogiera El Bak użytego m.in. w Białce.

Ostatecznie silniejsza okazała się gałąź rodu Kuhailan Haifi or.ar. reprezentowana poprzez potomków ogiera Wielki Szlem. Z pięciu synów Wielkiego Szlema najlepszy był ogier Czort.

Czort (Wielki Szlem - Forta)

fot. Z. Raczkowska

Dawał przede wszystkim konie znakomicie biegające - pozostawił 5 derbistów polskich i jednego amerykańskiego: Santę - hodowli Nowy Dwór, Krezusa, Sabbata, Elfura, Pierrota oraz sprzedanego do USA Sambora. Dał też 3 oaksistki - wspomnianą Santę, Algoę i Bajrę, oraz 3 zwycięzców Porównawczej - wymienionych Algoę, Krezusa i Pierrota. Spośród synów Czorta trzech wcielonodo hodowli: Krezusa, Banzaja i El Paso.

El Paso okazał się niewątpliwie najlepszym z nich. Czempion USA, koń, który uzyskał cenę jednego miliona dolarów - przez blisko 30 lat najwyższą, jaką uzyskano za konia sprzedanego w Polsce.

El Paso (Czort - Ellora)

fot. J. Sparagowski

Najlepszymi janowskimi synami El Paso były ogiery: Europejczyk - niepobity na Torze Wyścigowym, Czempion Polski, sprzedany do USA w 1998 roku oraz Etogram Czempion Polski, Szwecji i Norwegii.

W hodowli półkrwi szeroko użyty został Elsing - ojciec znakomitych koni sportowych.

Europejczyk (El Paso - Europa)

fot. J. Sparagowski

Z synów Europejczyka w stadninie w rezerwie hodowlanej pozostawał najlepszy z nich - Album. Został użyty głównie w hodowli prywatnej oraz w półkrwi. Odszedł nagle w wieku 19 lat.

Doskonałe efekty, osiągnięte przez Stadninę Koni Michałów dzięki użyciu ogiera Monogramm - wnuka Baska, stwarzyły okazję kontynuacji rodu poprzez jednego z jego synów. Pierwszym synem Monogramma użytym w Janowie był Furiat. W kolejnych znakomite efekty dało sięgnięcie po bezsprzecznie najlepszych jego synów - Eksterna (2004-06, 2010-11) i Gangesa (2007-09). Zostawili oni stawki doskonałych klaczy - sprawdzonych na pokazach oraz przede wszystkim jako matki. W rezerwie pozostają synowie Eksterna.

W sezonie 2002 przyjechał do Janowa wnuk Monogramma Metropolis NA, hodowli Nichols Arabians (USA). Ciekawy rodowód Metropolisa oparty jest na najcenniejszych polskich rodzinach. Ogier miał na swoim koncie znaczące sukcesy pokazowe w Stanach. Odznaczający się wybitnym ruchem odnosił w Polsce sukcesy na zawodach jeździeckich, w tym wielokrotnie zdobywał medale Mistrzostw Polski Koni Arabskich.

Metropolis NA (Consensus - NDL Martinique)

fot. S. Vesty

Istniała też pewna możliwość uzyskania ze stadniny Meadow Wood w USA syna ogiera Europejczyk - od jednej z licznych tam córek Baska, co gwarantowała klauzula kontraktu sprzedaży Europejczyka. Niestety, ogier ten dość wcześnie padł (w 2005 roku) nie pozostawiając w USA syna, który odpowiadałby potrzebom janowskiej stadniny.